ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ
"Μια φορά κι έναν καιρό..."
"Κάπου στο οροπέδιο της Καστίλης γύρω στο 1940..."
Έρχεται το σινεμά! Έρχεται το σινεμά!
Έι! Θα πέσετε!
Χαίρετε! Πώς είστε;
Τι κάνεις; Φύγε από δω!
- Πωπώ πόσα κουτιά φιλμ! - Κουτιά φιλμ!
Να περάσω, λίγο...
- Τι ταινία είναι; - Η ταινία;
Είναι θαυμάσια. Θαυμάσια.
Είναι ταινία τρόμου;
Αυτό είν' όλο;
Είναι καουμπόικη ταινία;
Είναι ωραία ταινία.
Έχει ινδιάνους;
Είναι τρομερή! Η καλύτερη που έχω δει σ' αυτή τη πόλη.
Ούτε που μπορείς να φανταστείς.
Αυτό που μπορώ να πω είναι: Όλε!
Απόψε στο δημαρχείο...
...στις 5...
...θα παιχτεί η ταινία...
..."Δρ Φρανκεστάιν".
Οι τιμές των εισιτηρίων θα είναι...
...μια πεσέτα για τους μεγάλους...
...και μισή πεσέτα για τα παιδιά.
Πώς πάει, Τομάσι;
Ελπίζω να είναι καλή αυτή τη φορά.
Είναι θαυμάσια! Θαυμάσια!
Μη βάλεις φωτιά, ε;
Πρόσεχε με το μαγκάλι!
Οι παραγωγοί της ταινίας δε θέλουν να την παρουσιάσουν...
...χωρίς μια προειδοποίηση.
Αυτή είναι η ιστορία του Δρα. Φρανκεστάιν...
...ενός ανθρώπου της επιστήμης...
...που πήγε να δημιουργήσει ένα ζωντανό ον...
...παραγνωρίζοντας το ότι μόνο ο Θεός μπορεί να το κάνει αυτό.
Είναι μια από τις πιο παράξενες ιστορίες που έχουμε ακούσει.
Έχει να κάνει με τα μεγάλα μυστήρια της δημιουργίας:
Τη ζωή και το θάνατο.
Προετοιμαστείτε.
Μπορεί να σοκαριστείτε...
...ή ακόμα και να τρομοκρατηθείτε.
Λίγες ταινίες είχαν μεγαλύτερο αντίκτυπο σ' όλο τον κόσμο.
Αλλά θα σας συμβούλευα...
...να μην την πάρετε πολύ στα σοβαρά.
Αν και τίποτα πια δε μπορεί να φέρει πίσω...
...τις ευτυχισμένες στιγμές που περάσαμε μαζί...
...παρακαλώ το Θεό να μου δώσει τη χαρά να σε δω και πάλι.
Αυτό προσεύχομαι συνέχεια...
...από τότε που χωριστήκαμε στη μέση του πολέμου.
Αυτό προσεύχομαι και τώρα σ' αυτήν εδώ την ερημιά...
...όπου ο Φερνάντο, τα κορίτσια και εγώ προσπαθούμε να επιβιώσουμε.
Μόνο οι τοίχοι έχουν απομείνει σχεδόν από το σπίτι που γνώρισες.
Συχνά αναρωτιέμαι τι απέγινε ό,τι είχαμε εκεί.
Δεν το λέω από νοσταλγία.
Είναι δύσκολο να νοσταλγείς...
...μετά τα όσα περάσαμε αυτά τα τελευταία χρόνια.
Αλλά μερικές φορές όταν κοιτώ γύρω μου...
...και ανακαλύπτω τόσες απουσίες...
...τόση καταστροφή και τόση λύπη...
...κάτι μου λέει ότι ίσως η ικανότητά μας...
...να αισθανθούμε πραγματικά τη ζωή χάθηκε μαζί με όλα τ' άλλα.
Δεν ξέρω καν αν το γράμμα αυτό φτάσει στα χέρια σου.
Τα νέα που έχουμε απ' έξω...
...είναι τόσο λίγα και τόσο μπερδεμένα.
Σε παρακαλώ, γράψε σύντομα...
...για να ξέρω ότι ζεις ακόμα.
Με όλη μου την αγάπη, Τερέσα.
"ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ"
Κάτσε.
Κάτσε!
Είδατε; Καταλαβαίνει!
Άκου να δεις!
Τερέσα.
Τερέσα!
Μιλάγρος!
Είδατε τη γυναίκα μου;
Νομίζω ότι έφυγε πριν λίγο.
- Τα κορίτσια; - Είναι στο σινεμά.
Έχετε τίποτα να φάμε;
Σίγουρα κάτι θα έχει.
Αλλά θα 'πρεπε να τρως τις σωστές ώρες...
...και να προσγειωθείς.
Καθίστε, γιατρέ.
Κάντε λίγο υπομονή.
Ίσως δεν υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα.
Πρέπει να απομονώσετε το δημιούργημά σας.
Ακούστε με. Ίσως είναι επικίνδυνο.
Σιγά... Επικίνδυνο; Με εκπλήσσετε!
Πείτε μου: δεν έχετε θελήσει ποτέ να κάνετε κάτι επικίνδυνο;
Τι θα γινόταν αν ποτέ δεν προχωρούσαμε...
...ν' ανακαλύψουμε το άγνωστο;
Δεν είχατε ποτέ τον πόθο να κοιτάξετε...
...πέρα απ' τα σύννεφα και τ' άστρα;
Να μάθετε τι κάνει τα δέντρα να μεγαλώνουν...
...και αλλάζει τις σκιές στο φως;
Αλλά όποιον μιλάει έτσι τον λένε τρελό.
Όμως, αν μπορούσα ν' ανακαλύψω ένα απ' αυτά τα ερωτήματα...
...τι είναι η αιωνιότητα, για παράδειγμα...-
...δε θα μ' ένοιαζε καθόλου αν με λέγανε τρελό.
Είστε νέος και θαμπωμένος από την επιτυχία σας.
Ξυπνήστε και δείτε την πραγματικότητα.
Ένας δαίμονας του οποίου το μυαλό...
Πρέπει να περάσει καιρός για να αναπτυχθεί.
Είναι ένα τέλειο μυαλό, γιατρέ.
Πρέπει να σας ενημερώσω ότι προήλθε από το εργαστήριό σας.
Το μυαλό που κλάπηκε από το εργαστήριο μου...
...άνηκε σ' έναν εγκληματία!
-Θα αργήσεις, μπαμπά; -Όχι, θα φτιάξω μόνο τον τοίχο.
Γιατί δε μένεις να παίξεις μαζί μου, μπαμπά;
Έχω να κάνω δουλειές, μωρό μου.
Παίξε με το γατάκι σου. Οκ;
-Γεια σου, μπαμπά! -Γεια!
Και να είσαι φρόνιμη.
Πώς σε λένε; Εμένα Μαρία.
Θες να παίξεις μαζί μου;
Θες ένα από τα λουλούδια μου;
Αυτό είναι για σένα κι αυτό για μένα.
Μοιάζουν με βάρκες!
Βλέπεις πώς επιπλέουν;
Ετοιμάσου, Μαρία.
Θα ρίξω μια ματιά στη σκεπή...
...και μετά θα πάμε στο χωριό.
Ισαμπέλ...
Γιατί τη σκότωσε;
Σιωπή! Σιωπή!
Θα σου πω μετά.
Ο Φρανκεστάιν!
Με το σήμα του Αγίου Σταυρού...
...ελευθέρωσέ μας από τους εχθρούς μας...
...Κύριε και Θεέ μας.
Στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Πού έκρυψες τα σπίρτα;
Στο συρτάρι.
- Ισαμπέλ... - Τι;
Πες μου αυτό που θα μου έλεγες.
-Για ποιο πράγμα; -Για την ταινία.
Όχι τώρα. Αύριο.
Τώρα. Το υποσχέθηκες.
Γιατί σκότωσε το κορίτσι και γιατί τον σκότωσαν μετά;
Δεν ξέρεις. Είσαι ψεύτρα.
Δεν τον σκότωσαν και δε σκότωσε το κορίτσι.
Πώς το ξέρεις;
Πώς το ξέρεις ότι δεν πέθαναν;
Τα πάντα στις ταινίες είναι ψεύτικα.
Όλα είναι ένα κόλπο.
Εξάλλου, τον είδα ζωντανό.
Πού;
Σ' ένα μέρος κοντά στο χωριό.
Ο κόσμος δε μπορεί να τον δει.
Βγαίνει μόνο τη νύχτα.
Είναι φάντασμα;
Όχι. Είναι πνεύμα.
Όπως αυτό που λέει η κυρία Λουθία;
Ναι αλλά τα πνεύματα δεν έχουν σώμα.
Γι' αυτό δε μπορείς να τα σκοτώσεις.
Αλλά αυτό στην ταινία είχε.
Είχε χέρια, πόδια...
Είχε τα πάντα.
Αυτό το κάνουν όταν μεταμφιέζονται για να βγουν στο δρόμο.
Αφού βγαίνει μόνο τη νύχτα, πώς μπορείς και του μιλάς;
Σου είπα: αφού είναι πνεύμα.
Αν είσαι φίλη του...
...μπορείς να του μιλήσεις οποτεδήποτε.
Κλείνεις τα μάτια...
...και τον καλείς.
"Είμαι η Άννα".
"Κάποιος που του 'δειχνα πρόσφατα τη γυάλινη κυψέλη μου...
...η κίνηση εκείνου του τροχού...
...τόσο ορατή όσο η κίνηση τού κύριου τροχού ενός ρολογιού...
Κάποιος που έβλεπε καθαρά τη συνεχή ταλάντωση των κηρήθρων...
...το διαρκή, μυστηριώδη και τρελό ταρακούνημα...
...των νεαρών μελισσών τροφών πάνω από τα λίκνα των μελισσιών...
...τις ζωντανές γέφυρες και σκάλες...
...που συγκροτούν οι κατασκευάστριες μέλισσες...
...τις σπειροειδείς εισόδους της βασίλισσας...
...την απέραντη και αδιάλειπτη δραστηριότητα του σμήνους...
...τη σκληρή και άσκοπη προσπάθεια...
...τα πυρετώδη πήγαινε-έλα...
...αγνοώντας τον ύπνο μακριά από τα λίκνα...
...μιας και περιμένει ήδη η πρωινή δουλειά...
...την ίδια την ανάπαυση του θανάτου...
...μακριά από ένα μέρος που δεν ανέχεται...
...ούτε αρρώστιες ούτε τάφους.
Κάποιος που παρατηρούσε αυτά τα πράγματα...
...μετά την αρχική έκπληξη...
...δεν άργησε να στρέψει αλλού το βλέμμα του...
...με μια έκφραση απερίγραπτης λύπης και τρόμου."
Δυο και δυο κάνουν τέσσερα.
Τέσσερα και δυο κάνουν έξι.
Έξι και δυο οχτώ συν οχτώ δεκαέξι.
Συν οχτώ εικοσιτέσσερα συν οχτώ τριανταδυό.
Αγιασμένες ψυχές, σας προσκυνώ εγώ.
Ωραία. Εντάξει. Εντάξει. Μαζέψτε τα πράγματά σας.
Ησυχία!
Διαφορετικά ο κύριος Χοσέ θα νευριάσει.
- Καλημέρα, κύριε Χοσέ. - Καλημέρα, κύριε Χοσέ.
Ο καημένος ο κύριος Χοσέ!
Ποιος να τον άφησε έτσι;
Εσείς, κυρία!
Για να δούμε, Παουλίτα.
Τι έχει χάσει ο κύριος Χοσέ;
- Την καρδιά του. - Σωστά. Βάλε την πάνω του.
Μαρί Κάρμεν...
...σε τι χρησιμεύει η καρδιά;
Στην αναπνοή.
Για να δούμε και όλες εσάς τις έξυπνες που χασκογελάτε...
Με τι αναπνέουμε;
Με τα πνευμόνια.
Δείξ' τα μας.
Όχι!
Βάλε πάνω τα πνευμόνια!
Βάλ' τα πάνω του.
Πολύ καλά.
Τι κάνει το στομάχι;
Βάζουμε φαγητό μέσα του.
Πολύ καλά. Βάλ' το πάνω του, Παουλίτα.
Πολύ καλά. Κάθισε.
Τώρα προσέξτε εδώ.
Ο κύριος Χοσέ μπορεί να περπατήσει. Μπορεί να ανασάνει.
Μπορεί να φάει.
Αλλά...
Αλλά υπάρχει ακόμα κάτι πολύ πολύ σημαντικό...
...που του λείπει.
- Τα κόκαλά του. - Τα κόκαλά του.
Τα αυτιά του.
Άννα.
Είσαι πολύ σιωπηλή.
Τι λείπει ακόμα στον κύριο Χοσέ;
Τα μάτια του.
Ησυχία, Ισαμπέλ!
Να απαντάς όταν σε ρωτάνε.
- Τα μάτια του. - Πολύ καλά.
Έλα και βάλ' τα πάνω του.
Τώρα ο κύριος Χοσέ μπορεί να δει!
Βλέπεις εκείνο το σπίτι με το πηγάδι;
- Εκεί μένει; -Ναι.
Θες να πάμε;
Εντάξει.
Εκεί είναι.
Περίμενέ με εδώ.
Ισαμπέλ!
Η μαμά ρώταγε για σένα σήμερα το απόγευμα.
Ήθελε να μάθει πού ήσουν.
Είπα ότι ήσουν ακόμα σχολείο.
Πήγες στο πηγάδι;
Ναι.
Το είδες;
Όχι.
Επειδή δε σε ξέρει.
Έρχεται ο μπαμπάς!
Μπαμπά, να ένα!
- Μπαμπά, να κι άλλο! - Έρχομαι!
Είναι κακό.
Πόσο πας στοίχημα ότι είναι καλό;
Μην τ' αγγίζεις.
- Είναι καλό ή κακό; - Για να δούμε...
Μάλιστα! Ένα καλό μανιτάρι.
Βλέπεις;
Ποια από τις δυο σας ξέρει πώς λέγεται;
- Tricholoma columbetta. - Μυγοσκοτώστρα.
Όχι, η μυγοσκοτώστρα είναι δηλητηριώδης.
Κοιτάξτε τα προσεκτικά.
- Αυ... - Αυτιά!
Πολύ καλά.
Τα αναγνωρίζουμε από το καφέ χρώμα...
...κι απ' αυτές τις σπαστές άκρες.
Μπαμπά, έχεις ποτέ μαζέψει δηλητηριώδη μανιτάρια;
-Όχι. Ξέρεις γιατί; - Γιατί;
Γιατί πάντα κάνω αυτό που έλεγε ο παππούς μου.
Αν δεν είσαι σίγουρος για ένα μανιτάρι, μην το κόβεις.
Γιατί αν είναι κακό και το καταβροχθίσεις...
...θα 'ναι το τελευταίο που θα φας και το τελευταίο σου γενικότερα.
- Καταλάβατε; - Ναι.
Στον παππού μου δεν άρεσε και πολύ να τρώει μανιτάρια.
Αυτό που του άρεσε ήταν να τα μαζεύει...
...ακόμα κι αν έπρεπε να περπατά μια ολόκληρη μέρα.
Ποτέ δεν κουραζόταν.
Βλέπετε εκείνο το βουνό;
Αυτό που ονόμαζε "ο κήπος των μανιταριών" είναι κει πάνω.
- Ξέρετε γιατί; - Γιατί;
Γιατί εκεί μεγαλώνει ο "κρόκος του αυγού". Το καλύτερο μανιτάρι.
- Γιατί δεν πάμε; - Είναι πολύ μακριά.
Κι έτσι όπως πάτε εσείς, δε θα φτάναμε ποτέ.
Θα πάμε μια άλλη μέρα.
Αλλά πρώτα πρέπει να μου υποσχεθείτε κάτι:
ότι δε θα πείτε τίποτα στη μητέρα σας.
Κοιτάξτε τι έχουμε εδώ...
Ένα αυθεντικό δαιμόνιο.
Τι ωραία που μυρίζει!
Ναι. Όταν είναι μικρά, σε ξεγελούν.
Αλλά όταν μεγαλώνουν, είναι άλλο πράγμα.
Κοιτάξτε το καλά.
Κοιτάξτε το χρώμα της κεφαλής.
Αυτά τα μαύρα λεπτά στρώματα.
Ποτέ μην ξεχνάτε, κορίτσια: αυτό είναι το χειρότερο απ' όλα.
Το πιο δηλητηριώδες.
Όποιος το φάει αυτό, δεν έχει καμιά ελπίδα.
Ούτε να εξομολογηθεί δεν προλαβαίνει.
Φερνάντο!
Τα λέμε μετά.
- Καλημέρα, κύριε Φερνάντο. - Καλημέρα.
Αργήσαμε λίγο.
- Με χτύπησες! - Όχι!
Αρκετά. Αρκετά! Σταματήστε τις αταξίες!
- Ζωντόβολο! - Γουρούνα!
Θεέ και Κύριε!
Τι φασαρία είναι αυτή;
- Αυτή το ξεκίνησε. - Αρκετά!
Ψέματα λέει.
Εμπρός! Είναι ώρα να πλυθείτε για να πάτε σχολείο.
Πρώτα βρέχεις το πινέλο.
Εντάξει.
Μετά το τρίβεις σε όλο σου το πρόσωπο.
Μετά του βάζεις σαπούνι.
Τώρα πασαλείβεις το πρόσωπο.
Εντάξει.
Τώρα ξυρίζω τις τριχούλες;
Ναι. Και μετά βάζεις λίγη κολόνια.
Μαμά, ξέρεις τι είναι πνεύμα;
Δεν ξέρεις κι εγώ ξέρω.
Το πνεύμα είναι πνεύμα.
Είναι καλά ή κακά;
Με τα καλά κοριτσάκια, είναι πολύ καλά.
Αλλά με τα κακά κορίτσια, είναι πολύ πολύ κακά.
Αλλά εσύ είσαι πάντοτε καλό κορίτσι, ε;
Δώσε μου ένα φιλάκι, Άννα.
Έρχεται!
Άννα!
"Πλέον ούτε κακία ούτε περιφρόνηση.
Ούτε φόβος για την αλλαγή.
Μόνο δίψα.
Μια δίψα δεν ξέρω για τι πράγμα, κι αυτό με σκοτώνει.
Ποτάμια της ζωής, πού πάτε;
Αέρα! Χρειάζομαι αέρα.
Τι βλέπεις στο μαύρο πυθμένα;
Τι βλέπεις και τρέμεις και σωπαίνεις;
Δε βλέπω! Κοιτάζω όπως κοιτάζει ένας τυφλός κατάματα τον ήλιο.
Θα πέσω εκεί όπου αυτοί που πέφτουν ποτέ δεν ξανασηκώνονται!"
(ΣΣ: ποίημα της Rosalia de Castro)
«Στον...
...αγαπημένο μου...
..."μισάνθρωπο".» Τερέσα
Έλα δω.
Τι τρέχει μ' εσένα;
Ισαμπέλ!
Άντε, σήκω. Σταμάτα τις ανοησίες.
Ισαμπέλ!
Δεν είναι εδώ πια. Έφυγε.
Ισαμπέλ! Ισαμπέλ!
Ισαμπέλ, πες μου τι σου συνέβη.
Μιλάγρος!
- Πρόσεχε, θα καείς! - Ισαμπέλ, θα καείς!
Πρόσεχε, Ράκελ!
Πέτα κι άλλο.
Άννα!
Τι κάνεις εδώ, μωρό μου;
Άντε, έλα μαζί μου.
Πάμε σπίτι. Ο πατέρας σου έχει γυρίσει.
Έλα, πάμε.
Πάμε. Άντε.
Πού ήσουν;
Άννα...
Πού ήσουν;
Πάρε.
Καλημέρα.
Περάστε. Περάστε.
- Επιτρέπετε; - Περάστε.
- Τον έφεραν. - Έρχομαι αμέσως.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Άννα...
Άννα, έλα δω!
Άννα!
«Job Sassanidas, Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, Νις, Γαλλία»
Άννα...
Άννα!
Άννα, τι σου συνέβη;
- Μιγκέλ, πες μου. Πώς είναι; - Καλά. Ακόμα λίγο αδύναμη.
Αφού κοιμάται ελάχιστα. Δεν τρώει, δε μιλάει...
Το φως την ενοχλεί...
Μερικές φορές μάς κοιτάζει...
...και μοιάζει να μην αναγνωρίζει κανέναν μας.
Λες και δεν υπάρχουμε.
Τερέσα...
Η Άννα είναι ακόμα παιδί.
Έχει επηρεαστεί από ένα πολύ ισχυρό σοκ.
Αλλά θα συνέλθει.
Αλήθεια, Μιγκέλ;
Σιγά-σιγά θ' αρχίσει να ξεχνάει.
Τερέσα...
Το σημαντικό είναι ότι η κόρη σου είναι ζωντανή.
Είναι ζωντανή!
Αποκοιμήθηκε.
Κύριε Μιγκέλ, αποκοιμήθηκε.
Να παίρνει αυτά τα φάρμακα. Εδώ γράφει και τις δόσεις.
Μάλιστα, γιατρέ. Πάω αμέσως στο φαρμακείο.
Πρέπει να φάει κάτι. Κάτι ευκολοχώνευτο.
Μια σούπα χωρίς πολύ λίπος...
...ένα βραστό αυγό...
Ξεκουράσου κι εσύ, Τερέσα.
Το χρειάζεσαι όσο κι αυτή.
Αν συμβεί κάτι, στείλε τη Μιλάγρος να με φωνάξει. Θα 'ρθω αμέσως.
Εντάξει, Μιγκέλ.
Άννα...
"Κάποιος που του 'δειχνα πρόσφατα τη γυάλινη κυψέλη μου...
...η κίνηση εκείνου του τροχού...
...τόσο ορατή όσο η κίνηση τού κύριου τροχού ενός ρολογιού...
Κάποιος που έβλεπε καθαρά τη συνεχή ταλάντωση των κηρήθρων...
...το διαρκή, μυστηριώδη και τρελό ταρακούνημα...
...των νεαρών μελισσών τροφών πάνω από τα λίκνα των μελισσιών...
...τις ζωντανές γέφυρες και σκάλες...
...που συγκροτούν οι κατασκευάστριες μέλισσες...
...τις σπειροειδείς εισόδους της βασίλισσας..."
Αν είσαι φίλη του...
...μπορείς να του μιλήσεις οποτεδήποτε.
Κλείνεις τα μάτια...
...και τον καλείς.
"Είμαι η Άννα".
"Είμαι η Άννα"
ΤΕΛΟΣ
Μετάφραση-συγχρονισμός: damker Διορθώσεις: andrija